Prawidłowa postać Prawa Przyczynowo-skutkowego, czyli (skutek→ przyczyna)

wyraża to,iż każdy skutek musi mieć swoją przyczynę,jednakowoż nie każda przyczyna musi zaskutkować. I jest to zarazem definicja indeterminizmu. Tego indeterminizmu, który panuje na Poziomie Rzeczywistym. Jednak zastanawiające jest to,iż nie jest tak na Poziomie Unitarnym, tym głębszym, tym którego cienie obserwujemy w naszym Poziomie Rzeczywistym. Otóż tam podstawą jest równanie Schrödingera,które jest całkowicie deterministyczne, bo jest to równanie różniczkowe. Co więcej superpozycja stanów na tym Poziomie sprawia, że ciało znajduje się jednocześnie we wszystkich swoich stanach dozwolonych, na przykład kot Schrödingera jest zarazem żywy jak i martwy. Czy to jest więc kolejny paradoks? Taki oto, że świat zjawisk jest zarazem zdeterminowany jak i niezdeterminowany? Jedyny tu ratunkiem może być uwaga Feynmana,który stwierdził, że fizyki kwantowej( mechaniki kwantowej) nikt nie jest w stanie zrozumieć. Lecz uświadommy sobie, że nie jest to niczym nowym w nauce. Na przykład wszak wiemy, że istnieją liczby niewymierne, a nikt jeszcze nie podał wartości ani jednaj liczby niewymiernej( to jest jej właśnie cechą, że tego nie można określić). Dzisiaj wiemy, że na poziomie cząstek elementarnych możliwe jest cofanie się w czasie. Dawniej było to nie do pomyślenia, a dowodził tego warunek czy też paradoks Dziadka. Nikt się nie może cofać w czasie, bo przecież mógłby wtedy zabić swego dziadka jeszcze przed poczęciem ojca. Dzisiaj ten warunek też jest spełniony, bowiem ustalono, że choć pojedyncze cząstki elementarne mogą się cofać, jednak ciała złożone tracą tę cechę. Sytuacja jest analogiczna jak w termodynamice. gdzie przynajmniej teoretycznie jest możliwe, że wszystkie cząstki skupią się na przykład w jednym miejscu( na przykład cząstki powietrza w pomieszczeniu) lecz prawdopodobieństwo tego jest tak niewyobrażalnie małe, że praktycznie można je pominąć. W przypadku cofania w czasie sytuacja jest analogiczna.Inny przykład, wyobraźmy sobie, że szklanka wody rozbiła się w drobne odłamki. Owszem,przynajmniej teoretycznie, mogłaby się ona z powrotem scalić,lecz w rzeczywistości nigdy tak się nie stanie. Inny przykład to casus małpy i maszyny do pisania. Wiadomo, że teoretycznie mogłaby ona napisać nawet utwór dramatyczny( Hamleta) naciskając dowolnie klawisze,lecz w rzeczywistości jest to niewykonalne. Więc w tym sensie fizycy twierdz,że cofanie w czasie obiektów makroskopowych jest także całkowicie niemożliwe. Jednak jak więc można zrozumieć determinizm na Poziomie Unitarnym? Można. Pamiętajmy o tym,że nasza świadomość jest energią. A właśnie to energia może przenikać oba Poziomy naraz.

dywinacja

 

Stąd można dopuścić, iż łącząc się niejako naszą świadomością(podświadomością?) z Poziomem Unitarnym, możemy uzyskać informacje płynące ze świata zdeterminowanego. Tym można właśnie wyjaśnić fenomen dywinacji i wróżbiarstwa. Więc teraz,uzbrojeni w wiedzę kwantową,możemy przynajmniej częściowo zrozumieć te zjawiska,które dawniej były uważane jeśli nie za czystą spekulację to przynajmniej za domenę okultyzmu.